குறவர் ஆயர் வேட்டுவர் லிருந்து உழவர் பிறகு மள்ளர் பிறகு மறவர் பிறகு கள்ளர்

aathi1956 <aathi1956@gmail.com>	பிப். 23
பெறுநர்: எனக்கு

Madurai Devan Sundarapandi Nethai

நீங்கதான சொன்னீங்க கள்ளனும் மறவனும் ஒன்னுனு அப்ப பாண்டியன்னு சொன்னா மட்டும் ஏன் எரியுது?

ந.சுரேசு வெட்டு மாவலி மல்லன் ,
அழகன் பத்தர் மற்றும் 6 பேருடன் இருக்கிறார்.
# கள்ளரின் கள்வர்_கள்வன் வழி பாண்டியரை ஆட்டைய போடும் டுபாக்கூறை தோலுரிக்கும் என் பதிவுகள் நிறைவடைகிறது...
+++
பதிவு கோஸ் To Madurai Devan Sundarapandi Nethai
அதான நியாயமான கேள்வி சுந்தரபாண்டி பங்காளி... அப்படியே இளையா செம்பியநாடு (மறவர்) என்பவர் குறவர்,வேட்டுவர்,ஆயர்,மறவர் ஆகியோரின் பிள்ளைதான் மருத நிலத்து உழவரில் உறுவான நிலத்தை முதலில் உழுத கருங்களமர்களான காராள உழவர்_பள்ளர் என்கிறார்..
# மறவர் பலரும் அதற்கு லைக் இட்டனர்... பின்ன ஏன் அவ்உழவன் தன்னை
# பாண்டியன்னா மறவனுக்கு பின்னாடி எரியுதுன்னு ஒரு பதிவும் நீங்க போடனும்னு தாழ்மையுடன் கேட்டுக்கொள்கிற
ேன்...
சோறு சாப்பிடாம நாம வேற எதை இன்றுவரை சாப்பிடுறோம்னும் மறவனுக்கெல்லாம் அம்புட்டு அதப்பா என்றும் ஒரு ட்விஸ்டும் கேள்வியா வச்சு பதிவு போட்டு வெளும்யா.....
# களப்படை களமிரங்குனாதான் இதற்கு முடிவு பிறக்கும்...
+++
+++
மேலும்,
பெயரில் மட்டுமே பாண்டி என வைக்க உரிமையான சுந்தர பாண்டி பங்காளியாகிய நீங்க பழங்காலத்திலும் கூலிக்கு வேலை செய்த வேந்தரின் காட்டுப்படையாகிய நீங்க தற்போதும் ஹிந்திய அரசின் இராணுவ முரட்டு பிரிவு, அதனால தங்களுக்கு இன்னும் எளிமையா புரியரதுபோல சொல்லித்தாரேன்,
1.குறிஞ்சி குறவர்,வேட்டுவர்,
முல்லை ஆயர்,பாலை வேட்டுவரில் இருந்து உதித்து மருதத்தில் உருவான # மாபெரும் அரசில் காட்டுப்படையாக இருந்த பழங்குடிகளின் வழி # பலபட்டரை மறவன் தன்னை பாண்டியன் எனும்போது,
2.அதே போல குறிஞ்சி,முல்லை
,பாலை தினை மாந்தரில் உருவான காட்டுப்படை மறவரில் இருந்து பிற்காலத்தில் உருவான பல # பலபட்ரை இன்றைய # கள்ளர் தன்னையும் பாண்டியன் என கோரியும்,சோழன் என்று கூவியும் திரியும்போது,
3.அதே போல குறிஞ்சி,முல்லை
,பாலை, குடிகளில் தோன்றிய, மற்றும் பலபட்ரை சோழ காட்டுப்படை கள்ளருக்கு முன்பே உருவான மருதத்தின் முதல் நிலத்தை உழுத காராள மள்ளன் எனும் பள்ளமான இடத்து பள்ளன் ஏன் தன்னை
# பாண்டியன் எனக்கூடாது....
உங்க மூக்குக்கு கீழ உள்ளது மெய்யாலுமே முடிதான்னா..? எங்க இதை உங்க டைம் லைன்ல பதிவா போட்டு கதற விடுங்க பழங்குடிகளின் வழி # பலபட்ரை_மறவர்களை பார்ப்போம்...
இவன்,
ந.சுரேசு வெட்டு மாவலி மல்ல அகம்படி # தேவன் ...
# தனித்தமிழ்_மீட்பு_புரட்சிப்படை ..
(பதிவை படிப்பவர்கள் ஒன்றை மறந்துடக்கூடாது,பிற்கால கள்ளர் பாண்டியராம். ஹிஹிஹி அதனால்தான் இப்பதிவு எழுதவேண்டியதாகுது)
நானும் எம்புட்டுநாள்தான் அடுத்த சாதியவே வம்பிலுக்குறதுங்குறேன் அதனால ஒரு ச்சேஞ்சிக்கு....
+++
+++
கள்ளர் ஆப்ரேசன் இனிதே நிறைவடைந்தது..
சிலநாள் கேப் விட முடிவு...
1 மணி நேரம் · Facebook for Android ·
பொது
சேமி
ந.சுரேசு வெட்டு மாவலி மல்லன் மற்றும் 3 பேர்
ந.சுரேசு வெட்டு மாவலி மல்லன்
நாம் மள்ளர் அல்லது நாம் தமிழர் என சொல்லிட்டு யாரானும் பாண்டியன் எனலாம்....
அல்லது பிற்கால காட்டுப்படை சோழர் பிரிவு என்தோடு நிருத்திக்கனும்....
கள்ளர்குலகருப்பன் சுதாகர்

 Madurai Devan Sundarapandi Nethai

மள்ளர் கள்வர் பொதுப்பெயர் வன்னியர் தேவர் பட்டம் பரையர் தேவேந்திரர் திரிப்பு பாவாணர் வேர்ச்சொல் மூலம் சாதி ஆய்வு

aathi1956 <aathi1956@gmail.com>	பிப். 23
பெறுநர்: எனக்கு

ந.சுரேசு வெட்டு மாவலி மல்லன் ,
அழகன் பத்தர் மற்றும் 6 பேருடன் இருக்கிறார்.
# அறிவதிகாரம் ...
உண்மைகளை ஒப்புதல் வாக்குமூலமா தரும் எவறாயினும் அவர்கள் கடவுளுக்கு(கள்வன்) நிகரானவர்களே...
(கள்_கள்வம்_கள்வன் எனில் உள்ளங்கவர்பவன்,அரசன்,
கடவுள்,திருடன் என பல பொருள் உண்டு...
இடம் பொருள் கொண்டு பொருள் கொள்ளனும்)
# மள்ளர் பெயரை,அதன் விளக்கங்களை கஞ்சி காச்சி பதிவாக முதலில் வச்சி செஞ்சதே அடுத்து # கள்வர் என்பதற்கும் ஆப்ரேசன் உண்டு என்பதால்தான்...
இன்று கள்வர் ஆப்ரேசன் நடப்பதே அடுத்து...?
அடுத்த பெரும் ஆப்ரேசனும் உண்டு என்பதால்தான்..
அது யார் என பதிவை படிக்கும் நண்பர்கள் யூகத்துக்கே விடுகிறேன்..
என் இதுவரை ஒரு வருட பதிவுகளின் சுருக்கம்,
தனித்தமிழ் வழி,
1.பறையர் என்பதே சரி ப"ரை"யர் என்பது பொருளற்ற சொல் டுபாக்கூர்..
2.மள்ளர் என்பது எல்லாம் பள்ளர் சாதி அல்ல...
3. # கள்வர்_கள்வன் என்பது எல்லாம்
# கள்ளர் சாதி அல்ல..
4.வன்னியர் என்பது எல்லாம் பள்ளியர் சாதி மட்டுமே அல்ல..
5.தேவர் என்பது ஒரு சாதியே அல்ல,
6.தேவேந்திரர் என்பது வடமொழி(சமஸ்) புணர்ச்சி டுபாக்கூர் சொல்...
பெயர் திரிபு வழி குல வரலாற்றை சிதைப்பவன்,
பிறர் வரலாறை திரிப்பவனை வெரட்டி வெரட்டி வெளுக்கனும்... வெளுப்பேன்...
# இங்கனம் ,
இன்றைய முக்குலத்தில் ஒருவன்,
ந.சுரேசு வெட்டு மாவலி அகம்படி மல்ல # தேவன் ...
# தனித்தமிழ்_மீட்பு_புரட்சிப்படை .
சோழநாடு...
எம் இயக்க வழிகாட்டுதல்,
வழிநடத்துனர்கள்,
1.ஐயன்_பாவாணர்..
2.தொல்காப்பியம்,
3.சங்க இலக்கியம்,
4.திருக்குறள்..
5.உண்மை,நேர்மை,
தமிழ்தேசியம்..
6.முப்பாட்டன் முருகன்...
7.முப்பாட்டன் மாயோன்,
8.சிவனியம்,மாலியம்..
9.எம் குலதெய்வம் அருள்...
ஆப்ரேசன் தொடரும்...
தாயை பழிப்பவனை கூட விட்டுவிடு,தாய் தமிழை சிதைக்க,திரிக்க முயல்பவனை விடாதே..
@புரட்சிப் பாவலன்...

Bala Thangaraj
மறவர் என்பது சாதிப் பெயரல்ல என்பதை நிறுவ தாங்கள் மிகவும் மெனக்கெட வேண்டியிருக்கும்
2 · பிடித்திருக்கிறது · உணர்ச்சி · பதிலளி · புகாரளி · 1 மணிநேரம் முன்பு
சுந்தர பாண்டியன்
நான் உமக்கு ஓபன் சேலஞ்ச் விடுகிறேன்..
மூவேந்தர்கள் அட்சி இருந்த போதே கிபி 9ம் நூற்றாண்டில் மள்ளர் உழவு தொழில் மற்றும் போர் தொழில் செய்ததற்கான இலக்கிய சான்று இருக்கு..
சங்க இலக்கியத்தில் போர் என்னும் போது மள்ளராகவும், பாண்டியம் செய்யும் போது உழவராகவும் பள்ளர் கூறப்படிகிறார்..
ஆகவே பள்ளர் உலக வழக்கு மள்ளர் செய்யுள் வழக்கு..
பிற்கால நிகண்டுகள், பள்ளு இலக்கியங்கள் மூல பள்ளர் தான் மள்ளர் என கூறுகிறது...
இதன் பிறகும் மள்ளர் வேறு பள்ளர் வேறு என்பது வயித்தெரிச்சலின் உச்சகட்டமே..
மேற்சொன்னது போல் மற்ற சாதியினருக்கு சங்க மற்றும் பிற்கால இலக்கியங்களில் வருவோர் ஒருவரே என காட்ட முடியுமா??

ந.சுரேசு வெட்டு மாவலி மல்லன்
இதுவிடயமாக பலகட்ட விளக்கமிட்டாச்ச
ு...
இதுகள்வர் ஆப்ரேசன் சீசன்...
ஆதலால் மள்ளர் டுபாக்கூர் தனங்களை தனியாக விவாதிக்கலாம்...
மேலும் சங்கப்பாடல் சொல்லும் மள்ளர் இளைஞர் பொருள்படுவது...
அதாவது முருகனை,
மாயோனை,
பாலை துடியரைந்தவனை,
இன்னும் பலரை பொதுட கூறுவது...
மள்ளர் எனில் உழவர் எனும் பொருளும் உண்டு அது வேறு...
கள்வர் கள்வன் திருட்டை போலதான்,மள்ளர் மள்ள திருட்டும்...
உணருங்கள்...
2 · விரும்பு · புகாரளி · 6 நிமிடங்களுக்கு முன்பு
ந.சுரேசு வெட்டு மாவலி மல்லன்
இப்படிதாங்க கள்வர் கள்ள டுபாக்கூர் பாய்சும் ஸ்டிக்கர் போடுராங்களே தவிற உங்களுக்கு போலவே அவர்களுக்கும் விளங்கவே மாட்டுது...
பிடித்திருக்கிறது · உணர்ச்சி ·
புகாரளி · 3 நிமிடங்களுக்கு முன்பு
Perumal Pandiyan
கள்ளர் வரலாறு , தமிழ் இலக்கியம், திணை மூலம் அடிப்படையில் நிறுவ வாழ்த்துக்கள் ப்ரோ.
1 · பிடித்திருக்கிறது · உணர்ச்சி ·
புகாரளி · 2 நிமிடங்களுக்கு முன்பு
ந.சுரேசு வெட்டு மாவலி மல்லன்
உழவனான பள்ளனுக்கெல்லாம் பிற்கால குடி இன்றைய கள்ளர்...
பிடித்திருக்கிறது · உணர்ச்சி ·
புகாரளி · சற்றுமுன்
சுந்தர பாண்டியன்
இதற்கு தான் சரியான சங்க இலக்கியம் புரிதல் வேண்டும்...
மருதநில மள்ளர் என்போர் படை, வணிகம், பொருட்டு பல நிலங்களுக்கு தலைவியை பிரிந்து செல்வது போன்ற பாடல்கள் தான் அது.
இது கள்ளர் மறவர் போன்று கிடையாது..
தெரிந்தவர்களிடம் கேட்டு தெரிந்துகொள்ளவும்.

பள்ளர் பள்ளி உழவர் குடி கிளை வேர்ச்சொல் சாதி வன்னியர் பட்டம்

aathi1956 <aathi1956@gmail.com>	பிப். 22
பெறுநர்: எனக்கு

ந.சுரேசு வெட்டு மாவலி மல்லன் ,
நெல்லைச்செல்வன் ச மற்றும் 46 பேருடன் இருக்கிறார்.
திருச்சிராப்பள்ளித் தமிழ்ச் சங்கம், மணிவிழா மலர், 1958
@# ஐயன்_பாவாணர் ...
# பள்ளி .. (முழு விளக்கம்)
++++++
சொற்பொருள் வரிசை..
சொற்கள், பொருட்டொகை பற்றி
1. ஒருபொருட் சொல் 2. பல பொருட் சொல் என இரு வகைப்படும். ஆயினும், ஒரு சொல்லின் முதற் பொருள் வழியாகப் பல்வேறு பொருள்கள் ஒவ்வொன்றாய்த் தோன்றுதற்கிடமிர
ுத்தலால், ஒரு காலத்து ஒருபொருட் சொல்லாயிருந்தனவும், பிற்காலத்துப் பல பொருட் சொற்களாகிவிடுகின்றன.
ஒரு காலத்து ஒரு சொற்கு ஒரு பொருளே தோன்றுவது இயல்பாதலால், பலபொருட் சொற்களெல்லாம் முதற்கண் ஒரு பொருட் சொற்களாய் இருந்தனவே.
சொற்களின் பொருள்வரிசை, அதாவது பொருள்கள் முன்னும் பின்னும் தோன்றிய முறை 1. வரலாற்று முறை (Historical Sequence) , 2. ஏரண முறை (Logical Sequence) என இருவகைப்படும்.
ஒரு சொல்லின் பொருள்களை, முதல் வழி சார்பு நூல்களில் அல்லது முன்னிடை பின்னூல்களில் அவை ஆளப்பட்டு வந்த வரன்முறைப்படியே ஒழுங்குபடுத்துவது வரலாற்று முறையாம்; அஃதன்றி உத்திக்குப் பொருத்தமாக அவற்றை ஒழுங்குபடுத்துவது ஏரணமுறையாம். இந்தி போன்ற புதுமொழிகளிலும் ஆரியம் போன்ற முதுமொழிகளிலும் முன்னை அல்லது பண்டை இலக்கியம் அழியாதிருத்தலால் அதன் வாயிலாகச் சொற்பொருள்களின் வரலாற்று முறையை அறிதல் கூடும்.
ஆயின் பண்டையிலக்கியம் முற்றும் இறந்துபட்ட தமிழ்போலுந் தொன்முதுமொழியில் அதனை அறியுமாறில்லை. ஆதலால், அத்தகைய மொழிச் சொற்பொருள்கட்கு ஏரண முறைதான் இயலும். ஒரு மொழியின் வளர்ச்சிக் காலத்துச் சொற்கட்கு ஒவ்வொன்றாய்த் தோன்றிய பொருள்கள், அவை தோன்றிய முறையே பிற்காலத்து உணர்த்தப்பெறா: அவ்வவ் இடத்திற்கேற்பவே உணர்த்தப்பெறும். ஒரு வழங்குமொழி என்றும் வளர்ந்து கொண்டேயிருப்பினும், அதன் பெருவாரிச் சொற்கள் ஒரு குறித்த காலத்திற்குள் அமைந்துவிடுகின்
றன.
அதன்பின், தோன்றும் சொற்களும் பெரும்பாலும் புதுச்சொற்களா யிராமல் பழஞ்சொற்களினின்று அமையும் திரிசொற்களும் கூட்டுச் சொற்களுமாகவேயிருக்கின்றன, ஆதலால், முது பண்டையிலக்கியம் முற்றும் இறந்துபட்டதும். கருத்திற்கு மெட்டாக் காலந்தொட்டு வழங்கி வருவதுமான தமிழில், சொற்பொருள் வரிசை ஏரண முறைப்படிதான் அமைதல் இயலும்.
வரலாற்று முறை இயற்கையாகவும் ஏரண முறை செயற்கையாகவும் தோன்றினும் முன்னது உளநூன் முறைப்படி நிகழ்தலின் அவ் உளநூலைத் தழுவிய ஏரண முறையும் பெரும்பாலும் இயற்கை யொட்டியே இருக்குமென அறிக. இவ்வுண்மைகளை அறியாதார் தமிழிலும் சொற்பொருள் வரிசையை ஆங்கிலத்திற்போல் வரலாற்று முறையில் அமைக்க முயல்வர் . இதன் புரைமையை ஓர் எடுத்துக்காட்டாற் காட்டுதும் . ''பள்ளி'' என்னும் சொற்குச் சென்னைப் பல்கலைக்கழகத் தமிழ் அகராதியிற் குறிக்கப்பட்டுள்ள பொருள்வரிசை வருமாறு:
1. இடம்
2.சிற்றூர்
3. இடைச்சேரி
4. நகரம்
5. முனிவ ராச்சிரமம்
6. சைன பௌத்தக் கோயில்
7. அரண்மனை
8. (தச்சன்) வேலைக்களம்
9. மக்கட் படுக்கை
10. தூக்கம்
11. விலங்கு துயிலிடம்
12. பள்ளிக்கூடம்
13. அறை
14. அறச்சாலை
15. சாலை
16. வன்னியன்
17. பள்ளத்தி
18.குறும்பர் (சிற்றரசர் )
பின்னிணைப்பில் (அனுபந்தத்தில்) குறிக்கப்பட்டுள்ள இன்னொரு பொருள் (19) ''கிறித்தவக் கோயில்'' என்பது, இவற்றுள் முதலும் இறுதியும் (1, 19) வரலாற்று முறை தழுவியவை; ஏனைய ஒருமுறையுந் தழுவியவல்ல. இம்முறைகேடு சென்னைப் பல்கலைக்கழகத் தமிழ் அகராதியின் சிறப்பியல்பாகும். இதுபோலுள்ள தமிழ்நூல்களுள் பழைமையான தொல்காப்பியத்தில், பள்ளி என்னும் சொல் இடம் என்னும் பொருளில் ஆளப்பட் டுள்ளது.
சொல்லிய பள்ளி நிலையின வாயினும்
(தொல். எழுத்து. 100)
என்பது காண்க. இதனால், இடம் என்னும் பொருள் முதலிலும், கிறித்தவம் தமிழ்நாட்டிற் புகுத்தப்பெற்றபின் தோன்றிய கிறித்தவக் கோயில் என்னும் பொருள் இறுதியிலும், வைக்கப்பட்டன.
மேற்குறிக்கப்பட்ட பத்தொன்பான் பொருள்களொடு, பள்ளம், வீடு, கோயில், கல்லறை (சமாதி) என்பவற்றையுஞ் சேர்க்கலாம். கோயில் என்றது ஈண்டு எல்லா மதங்கட்கும் பொதுவான இறையகத்தை.
கழாஅக்கால் பள்ளியுள் வைத்தற்றாற் சான்றோர்
குழாஅத்துப் பேதை புகல்
(840)
என்னும் குறட்கு,
"சான்றோ ரவையின்கட் பேதையாயினான் புகுதல், தூயவல்ல மிதித்த காலை இன்பந்தரும் அமளிக்கண்ணே வைத்தாற் போலும்", என உரைத்தார் பரிமேலழகர் .
"கழுவாக் காலென்பது இடக்கரடக்கு. அதனால் அவ் வமளியும்" இழிக்கப்படுமாறுபோல இவனால் அவ் வவையும் இழிக்கப்படுமென்ப தாம்," என்பது அவர் சிறப்புக்குறிப்பு.
இவ் வுரையில் பள்ளியென்பது படுக்கை அல்லது படுக்கைக் கட்டில் என்று கொள்ளப்பட்டது. சான்றோரைத் தேவருக் கொப்பாகக் கூறுவது இலக்கிய மரபாதலால், இங்குப் பள்ளியென்பது தெய்வத் தன்மையுள்ள இடத்தைக் குறிப்பதென்று கொள்வதல்லது இன்பந்தரும் இடத்தைக் குறிப்பதென்று கொள்வது பொருந்தாது.
ஆகவே, பள்ளி என்பதற்குக் கோயில் என்பதே பொருளாம். சான்றோர் கூட்டத்துள் ஓர் அறிவிலி புகுதல், ஒருவன் கழுவாத காலொடு கோயிற்குள் புகுவதொக்கும் என்பதே வள்ளுவர் கருத்தாதல் வேண்டும். குளித்து விட்டு அல்லது கை கால் கழுவிவிட்டுக் கோயிற்குள் புகுதல், இன்றும் பல்வேறு மதத்தார்க்கும் வழக்கமாயிருத்தல் காண்க, தேவரைப் புலவரென்று திருவள்ளுவர் குறிப்பிடுவதையும்,
அங்கண் விசும்பின் அகனிலாப் பாரிக்கும்
திங்களும் சான்றோரும் ஒப்பர்மன்
(நாலடி. 151)
என்று நாலடியார் கூறுவதையும் நோக்குக.
ஆகவே, ஏற்கெனவே கோயிலைப் பொதுப்படக் குறித்த பள்ளியென்னும் பெயரே, பிற்காலத்துத் தமிழகத்துப் புதுவதாக ஏற்பட்ட சமண பவுத்த கிறித்தவ முகமதியக் கோயில்களையும் குறிக்க ஆளப் பட்டிருத்தல் வேண்டும். எதுபோலெனின், ஆரிய மறையையே முதன் முதற் குறித்த வேதம் என்னும் சொல், பிற்காலத்துக் கிறித்தவ மறையையே சிறப்பாகக் குறித்ததுபோலென்க.
வித்துகள் சேற்றிற் பதிந்து கிடத்தலைப் ''பள்ளிக்கிருத்தல்'' என்று நாஞ்சில் நாட்டார் சொல்வதால், பள்ளம் என்னும் பொருளும்; அரசியல் தீர்வை செலுத்தாதவன் வீட்டில் ஒரு சிறு கம்பு நட்டு அவன் அதைச் செலுத்தும்வரை மறியல் செய்தலைப் ''பள்ளிகம்பு வைத்தல்'' என அந் நாட்டாரே வழங்குவதால் ''வீடு என்னும் பொருளும்; இறந்த அரசன் உடலை எரித்த அல்லது புதைத்தவிடத்துக் கோயிற் கட்டுவதைப் பள்ளிப்படை என்று இலக்கியமுங் கல்வெட்டும் கூறுவதால், கல்லறை என்னும் பொருளும்;
பள்ளி என்னுஞ் சொற்குக் கொள்ளப்பெற்றன.
பள்ளி என்னும் சொல்லின் வேர் ''பள் என்பதும், வேர்ப்பொருள் ''பள்ளம்'' என்பதும் ஆகும். பள்ளம் அல்லது தாழ்வான இடம் என்னும் பொருளை அடிப்படையாகக் கொண்டு, பள்ளமான இடத்தில் வேலை செய்யுங் குலத்தான், (கீழே) படுக்கை, (படுத்துத் தங்கும்) மனை, (தேவமனையாகிய) கோயில், (முதற்காலத்துக் கோவிலில் நடத்த பெற்ற கல்விச்சாலை, (பலமனைகள் சேர்ந்த) ஊர், (மனையும் ஊருமாகிய) இடம் என்னும் எழு பருப்பொருள்களும் இவற்றுட் பலவற்றை நிலைக்களமாகக் கொண்ட இருபத்திரு நுண்பொருள்களும், பள்ளி என்னுஞ் சொற்குத் தோன்றியுள்ளன. இந் நுண்பொருட் பாகுபாட்டுப் பட்டி வருமாறு:
1. பள்ளம் அல்லது தாழ்வு :
தாழ்வான வீடுகள் அமைந்த சிற்றூர் அல்லது முல்லை நிலத்தூர், முல்லை நிலத்தூர் போன்ற இடைச்சேரி, ஆழிடம்.
2. பள்ளமான வயலில் வேலை செய்யுங் குலத்தார் : பள்ளத்தி, வன்னியன், வன்னியகுலச் சிற்றரசரான குறும்பர்.
3. படுக்கை :
மக்கட் படுக்கை, விலங்கு துயிலிடம், தூக்கம்.
4. மனை (வீடு) :
வீடு, அறை, அரண்மனை, வேலைக்களம், அறச்சாலை, முனிவர் தவநிலையம், சாலை.
5. கோயில் :
கோயில் (பொது), சைன பவுத்தக் கோயில், கிறித்தவக் கோயில், முகமதியர் கோயில் (பள்ளிவாசல்), கல்லறை. கோயில் என்பது அரசன் மனை போன்ற தேவமனை என்றுமாம்.
6. கல்விச் சாலை
7. ஊர் :
நகரம். பள்ளி என்பது ஒரு கோயில் அல்லது அரண்மனையிருப்பத
ுபற்றியும் ஒரு நகரைக் குறிக்கும்.
8. இடம் :
இச்சொற்பொருள் வரிசை ஏரணமுறை தழுவியதாகும். இதில் இறுதியில் வந்துள்ளபொருள், சென்னைப் பல்கலைக்கழகத் தமிழ் அகராதியில் முதலிடம் பெற்றிருத்தல் காண்க, இங்ஙனம் தலை கீழாக மாறியது, மொழி வளர்ச்சிக் காலத்து இலக்கியம் முற்றும், மறைந்தபின் இடைக்காலத்து இலக்கியத்தைப் பற்றுக்கோடாகக் கொண்டு, வரலாற்றுமுறை தழுவமுயன்றதன் பயனே.
இனி, இப்பள்ளி யென்னுஞ் சொற்பொருள் வரிசையை வழுப்பட அமைத்ததோடமையாது, இச்சொல்லை வடசொல்லென்றுங் கூறத் துணிந்துளது சென்னைப் பல்கலைக்கழகச் சொற்களஞ்சியம். இச்சொல் தென்சொல் என்பதை, பள்ளம் அல்லது தாழ்வு என்னும் பொருளை அடிப்படையாகக் கொண்டு, இதனொடு தொடர்புற்ற ஏனைச் சொற்களைக் கண்டு தெளிக. அவையாவன:
பள் - பள்ளம் - பள்ளன் = பள்ளமான வயலில் வேலை செய்பவன்.
பள் - பள்கு - பள்குதல் = பதுங்குதல், பள் - பள்ளை = குள்ளமான ஆட்டுவகை
பள்ளையன் = குள்ளன்.
பள்ளை - பள்ளையம் = உண்கலம்.
பள்ளையம் போடுதல் = தெய்வத்திற்குப் படைத்தல்.
பள்கு - பளகு = குற்றம் (தாழ்வு).
பள் - பண் = நீர்நிலை.
பண் - பண்ணை = குழி, நெற்குத்துமாறு நிலத்திற் பதித்த நடுப்பள்ளக் கல், நீர்நிலை, மரத்திற்கு அடியில் நீர் பாய்ச்ச அமைக்கும் பாத்தி, மரக்கலம், விலங்கு துயிலிடம்.
பண் - பணி, பணிதல் = கீழ்ப்படிதல், பணி = தொண்டு, வேலை, தொழில்.
பணி - பாணி, பாணித்தல் = காலந்தாழ்த்தல்.
பண் - படு = 1. (பெ.) குளம், மடு. 2. (பெ.எ.) இழிவான.
படு - படுகர் = பள்ளம், வயல், மருதநிலம், நீர்நிலை,
படு - பாடு - பாடி = தாழ்வான வீடுகள் சேர்ந்த முல்லை நிலத்தூர் அல்லது இடைச்சேரி.
பாடு - பாடை = கால்கழி கட்டில்.
படு - படை - படைத்தல் = உண்ணுமாறு கீழிடுதல்.
படுத்தல் = தாழக்கிடந்து தூங்குதல்,
படு - படை = படுக்கை, தூக்கம்.
படுதல் = விழுதல், சாதல். படுத்தல் = கொல்லுதல்.
படு - படை = கொல்லும் ஆயுதம் அல்லது சேனை.
படு - படி, படிதல் = அடியில் தங்குதல், தங்குதல், கீழ்ப்படிதல், விழுந்து வணங்குதல், அமுங்குதல், தணிதல், குளித்தல், தூங்குதல்.
இதுகாறுங் கூறியவற்றால், தமிழில் சொற்பொருள் வரிசை # ஏரண முறைப்படிதான் இயலும் என்பதையும், பள்ளி என்பது பள்ளம் அல்லது தாழ்வு என்னுங் கருத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட தூய தென்சொல் என்பதையும், தெற்றெனத் தெரிந்து கொள்க.
வட மொழியில் (சமற்கிருதத்தில்), ளகர மின்மையால், பள்ளி என்னுஞ் சொல் பல்லி என்றும் பல்லீ என்றும் வழங்கும். இவற்றுள் முன்னதற்குச்
1.சிற்றூர்,
2.காடுவாழ் மரபினர் குடியிருப்பு,
3.குடிசை,
4.வீடு என்னும் பொருள்களும்;
பின்னதற்குச்
1.சிற்றூர்,
2.குடிசை,
3.வீடு,
4.நகரம்,
5.ஒரு கூல முகத்தலளவு,
6.சிறு வீட்டுப்பல்லி என்னும் பொருள்களும்; மானியர் உவில்லியம் சமற்கிருத - ஆங்கில அகரமுதலியில் தரப்பட்டுள்ளன.
இவ் இரு சொல் வடிவுகட்கும் வேராகக் காட்டப்பட்டுள்ள சொல் pall (பல்ல்) என்பது, இவ் வேர்ப்பொருளாகக் குறிக்கப்பட்டவை ''போதல்'' (to go) , ''இயங்குதல்'' (to move) என்பன. இவ்வேரைக் குறிக்குமிடத்து, "ஒருகால் பின்வரும் சொற்கட்கு மூலங்காட்டும் பொருட்டுப் ''பல்'' என்னும் வேரையொட்டிப் படைக்கப்பட்டது!" ("invented after ''pal'', prob. to explain the following words") என்று மானியர் உவில்லியம் கூறியிருப்பது கவனிக்கத்தக்கது,
பின்வருஞ் சொற்கள் என்று குறிக்கப் பெற்றவை பல்ல, பல்லக்க, பல்லி, பல்லிக்கா, பல்லீ என்பன, பல் (pal) என்னும் வேர்க்குக் குறிக்கப்பட்ட பொருளும், போதல் (to go) என்பதே.
பல்ல = பெருங்களஞ்சியம், நெற்கூடு.
பல்லக்க = தக்காணத்தில் ஒரு மாவட்டப் பெயரின் பிற்பகுதி.
பல்லிக்கா = சிற்றூர், சிறு வீட்டுப்பல்லி.
பள்ளி என்னும் சொல், பள் என்னும் வேரினின்று திரிந்து பல பொருள்களைக் கொண்டிருப்பினும், சிறப்பாகப் படுக்கையை யுணர்த்து மென்பது, பள்ளிகொள்ளுதல், பள்ளிகொண்டான், பள்ளிகொண்ட பெருமாள், பள்ளியெழுச்சி, பள்ளிமாடம், பள்ளிமண்டபம், பள்ளியந்துலா, பள்ளியம் பலம் முதலிய சொற்களால் அறியப்படும்,
படுக்கை என்னும் கருத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டே பள்ளி என்னுஞ் சொல் முறையே வீடு, கோயில், பள்ளிக்கூடம் முதலிய பொருள்களை உணர்த்தும். இங்ஙனமிருப்பவும், இச் சொல்லை வடமொழியில் அதன் எழுத்து முறைக் கேற்பப் பல்லி என்றும் பல்லீ என்றுத் திரித்துக்கொண்டு போதல் அல்லது இயங்குதல் என்னும் பொருந்தாப் பொருளை அதன் வேர்ப்பொருளாக பொருத்திக் காட்டுவது மட்டுமன்றி, பல்லி என்னும் ஊருயிரிப் பெயரையும் பள்ளி என்னுஞ் சொல்லொடு மயக்கி, அதனையும் வடசொல்லென ஏமாற்றுவது. அறிவாராய்ச்சி மிக்க இவ் இருபதாம் நூற்றாண்டிற்கு எட்டுணையும் ஏற்குமோ? கண்டு தெளிக கடுகளவேனுங் கருத்துடையார்.
- திருச்சிராப்பள்ளித் தமிழ்ச் சங்கம், மணிவிழா மலர், 1958
@#ஐயன்_பாவாணர்...

பள்ளர் பள்ளி உழவர் குடி கிளை வேர்ச்சொல் சாதி வன்னியர் பட்டம்

aathi1956 <aathi1956@gmail.com>	பிப். 22
பெறுநர்: எனக்கு

ந.சுரேசு வெட்டு மாவலி மல்லன் ,
நெல்லைச்செல்வன் ச மற்றும் 46 பேருடன் இருக்கிறார்.
திருச்சிராப்பள்ளித் தமிழ்ச் சங்கம், மணிவிழா மலர், 1958
@# ஐயன்_பாவாணர் ...
# பள்ளி .. (முழு விளக்கம்)
++++++
சொற்பொருள் வரிசை..
சொற்கள், பொருட்டொகை பற்றி
1. ஒருபொருட் சொல் 2. பல பொருட் சொல் என இரு வகைப்படும். ஆயினும், ஒரு சொல்லின் முதற் பொருள் வழியாகப் பல்வேறு பொருள்கள் ஒவ்வொன்றாய்த் தோன்றுதற்கிடமிர
ுத்தலால், ஒரு காலத்து ஒருபொருட் சொல்லாயிருந்தனவும், பிற்காலத்துப் பல பொருட் சொற்களாகிவிடுகின்றன.
ஒரு காலத்து ஒரு சொற்கு ஒரு பொருளே தோன்றுவது இயல்பாதலால், பலபொருட் சொற்களெல்லாம் முதற்கண் ஒரு பொருட் சொற்களாய் இருந்தனவே.
சொற்களின் பொருள்வரிசை, அதாவது பொருள்கள் முன்னும் பின்னும் தோன்றிய முறை 1. வரலாற்று முறை (Historical Sequence) , 2. ஏரண முறை (Logical Sequence) என இருவகைப்படும்.
ஒரு சொல்லின் பொருள்களை, முதல் வழி சார்பு நூல்களில் அல்லது முன்னிடை பின்னூல்களில் அவை ஆளப்பட்டு வந்த வரன்முறைப்படியே ஒழுங்குபடுத்துவது வரலாற்று முறையாம்; அஃதன்றி உத்திக்குப் பொருத்தமாக அவற்றை ஒழுங்குபடுத்துவது ஏரணமுறையாம். இந்தி போன்ற புதுமொழிகளிலும் ஆரியம் போன்ற முதுமொழிகளிலும் முன்னை அல்லது பண்டை இலக்கியம் அழியாதிருத்தலால் அதன் வாயிலாகச் சொற்பொருள்களின் வரலாற்று முறையை அறிதல் கூடும்.
ஆயின் பண்டையிலக்கியம் முற்றும் இறந்துபட்ட தமிழ்போலுந் தொன்முதுமொழியில் அதனை அறியுமாறில்லை. ஆதலால், அத்தகைய மொழிச் சொற்பொருள்கட்கு ஏரண முறைதான் இயலும். ஒரு மொழியின் வளர்ச்சிக் காலத்துச் சொற்கட்கு ஒவ்வொன்றாய்த் தோன்றிய பொருள்கள், அவை தோன்றிய முறையே பிற்காலத்து உணர்த்தப்பெறா: அவ்வவ் இடத்திற்கேற்பவே உணர்த்தப்பெறும். ஒரு வழங்குமொழி என்றும் வளர்ந்து கொண்டேயிருப்பினும், அதன் பெருவாரிச் சொற்கள் ஒரு குறித்த காலத்திற்குள் அமைந்துவிடுகின்
றன.
அதன்பின், தோன்றும் சொற்களும் பெரும்பாலும் புதுச்சொற்களா யிராமல் பழஞ்சொற்களினின்று அமையும் திரிசொற்களும் கூட்டுச் சொற்களுமாகவேயிருக்கின்றன, ஆதலால், முது பண்டையிலக்கியம் முற்றும் இறந்துபட்டதும். கருத்திற்கு மெட்டாக் காலந்தொட்டு வழங்கி வருவதுமான தமிழில், சொற்பொருள் வரிசை ஏரண முறைப்படிதான் அமைதல் இயலும்.
வரலாற்று முறை இயற்கையாகவும் ஏரண முறை செயற்கையாகவும் தோன்றினும் முன்னது உளநூன் முறைப்படி நிகழ்தலின் அவ் உளநூலைத் தழுவிய ஏரண முறையும் பெரும்பாலும் இயற்கை யொட்டியே இருக்குமென அறிக. இவ்வுண்மைகளை அறியாதார் தமிழிலும் சொற்பொருள் வரிசையை ஆங்கிலத்திற்போல் வரலாற்று முறையில் அமைக்க முயல்வர் . இதன் புரைமையை ஓர் எடுத்துக்காட்டாற் காட்டுதும் . ''பள்ளி'' என்னும் சொற்குச் சென்னைப் பல்கலைக்கழகத் தமிழ் அகராதியிற் குறிக்கப்பட்டுள்ள பொருள்வரிசை வருமாறு:
1. இடம்
2.சிற்றூர்
3. இடைச்சேரி
4. நகரம்
5. முனிவ ராச்சிரமம்
6. சைன பௌத்தக் கோயில்
7. அரண்மனை
8. (தச்சன்) வேலைக்களம்
9. மக்கட் படுக்கை
10. தூக்கம்
11. விலங்கு துயிலிடம்
12. பள்ளிக்கூடம்
13. அறை
14. அறச்சாலை
15. சாலை
16. வன்னியன்
17. பள்ளத்தி
18.குறும்பர் (சிற்றரசர் )
பின்னிணைப்பில் (அனுபந்தத்தில்) குறிக்கப்பட்டுள்ள இன்னொரு பொருள் (19) ''கிறித்தவக் கோயில்'' என்பது, இவற்றுள் முதலும் இறுதியும் (1, 19) வரலாற்று முறை தழுவியவை; ஏனைய ஒருமுறையுந் தழுவியவல்ல. இம்முறைகேடு சென்னைப் பல்கலைக்கழகத் தமிழ் அகராதியின் சிறப்பியல்பாகும். இதுபோலுள்ள தமிழ்நூல்களுள் பழைமையான தொல்காப்பியத்தில், பள்ளி என்னும் சொல் இடம் என்னும் பொருளில் ஆளப்பட் டுள்ளது.
சொல்லிய பள்ளி நிலையின வாயினும்
(தொல். எழுத்து. 100)
என்பது காண்க. இதனால், இடம் என்னும் பொருள் முதலிலும், கிறித்தவம் தமிழ்நாட்டிற் புகுத்தப்பெற்றபின் தோன்றிய கிறித்தவக் கோயில் என்னும் பொருள் இறுதியிலும், வைக்கப்பட்டன.
மேற்குறிக்கப்பட்ட பத்தொன்பான் பொருள்களொடு, பள்ளம், வீடு, கோயில், கல்லறை (சமாதி) என்பவற்றையுஞ் சேர்க்கலாம். கோயில் என்றது ஈண்டு எல்லா மதங்கட்கும் பொதுவான இறையகத்தை.
கழாஅக்கால் பள்ளியுள் வைத்தற்றாற் சான்றோர்
குழாஅத்துப் பேதை புகல்
(840)
என்னும் குறட்கு,
"சான்றோ ரவையின்கட் பேதையாயினான் புகுதல், தூயவல்ல மிதித்த காலை இன்பந்தரும் அமளிக்கண்ணே வைத்தாற் போலும்", என உரைத்தார் பரிமேலழகர் .
"கழுவாக் காலென்பது இடக்கரடக்கு. அதனால் அவ் வமளியும்" இழிக்கப்படுமாறுபோல இவனால் அவ் வவையும் இழிக்கப்படுமென்ப தாம்," என்பது அவர் சிறப்புக்குறிப்பு.
இவ் வுரையில் பள்ளியென்பது படுக்கை அல்லது படுக்கைக் கட்டில் என்று கொள்ளப்பட்டது. சான்றோரைத் தேவருக் கொப்பாகக் கூறுவது இலக்கிய மரபாதலால், இங்குப் பள்ளியென்பது தெய்வத் தன்மையுள்ள இடத்தைக் குறிப்பதென்று கொள்வதல்லது இன்பந்தரும் இடத்தைக் குறிப்பதென்று கொள்வது பொருந்தாது.
ஆகவே, பள்ளி என்பதற்குக் கோயில் என்பதே பொருளாம். சான்றோர் கூட்டத்துள் ஓர் அறிவிலி புகுதல், ஒருவன் கழுவாத காலொடு கோயிற்குள் புகுவதொக்கும் என்பதே வள்ளுவர் கருத்தாதல் வேண்டும். குளித்து விட்டு அல்லது கை கால் கழுவிவிட்டுக் கோயிற்குள் புகுதல், இன்றும் பல்வேறு மதத்தார்க்கும் வழக்கமாயிருத்தல் காண்க, தேவரைப் புலவரென்று திருவள்ளுவர் குறிப்பிடுவதையும்,
அங்கண் விசும்பின் அகனிலாப் பாரிக்கும்
திங்களும் சான்றோரும் ஒப்பர்மன்
(நாலடி. 151)
என்று நாலடியார் கூறுவதையும் நோக்குக.
ஆகவே, ஏற்கெனவே கோயிலைப் பொதுப்படக் குறித்த பள்ளியென்னும் பெயரே, பிற்காலத்துத் தமிழகத்துப் புதுவதாக ஏற்பட்ட சமண பவுத்த கிறித்தவ முகமதியக் கோயில்களையும் குறிக்க ஆளப் பட்டிருத்தல் வேண்டும். எதுபோலெனின், ஆரிய மறையையே முதன் முதற் குறித்த வேதம் என்னும் சொல், பிற்காலத்துக் கிறித்தவ மறையையே சிறப்பாகக் குறித்ததுபோலென்க.
வித்துகள் சேற்றிற் பதிந்து கிடத்தலைப் ''பள்ளிக்கிருத்தல்'' என்று நாஞ்சில் நாட்டார் சொல்வதால், பள்ளம் என்னும் பொருளும்; அரசியல் தீர்வை செலுத்தாதவன் வீட்டில் ஒரு சிறு கம்பு நட்டு அவன் அதைச் செலுத்தும்வரை மறியல் செய்தலைப் ''பள்ளிகம்பு வைத்தல்'' என அந் நாட்டாரே வழங்குவதால் ''வீடு என்னும் பொருளும்; இறந்த அரசன் உடலை எரித்த அல்லது புதைத்தவிடத்துக் கோயிற் கட்டுவதைப் பள்ளிப்படை என்று இலக்கியமுங் கல்வெட்டும் கூறுவதால், கல்லறை என்னும் பொருளும்;
பள்ளி என்னுஞ் சொற்குக் கொள்ளப்பெற்றன.
பள்ளி என்னும் சொல்லின் வேர் ''பள் என்பதும், வேர்ப்பொருள் ''பள்ளம்'' என்பதும் ஆகும். பள்ளம் அல்லது தாழ்வான இடம் என்னும் பொருளை அடிப்படையாகக் கொண்டு, பள்ளமான இடத்தில் வேலை செய்யுங் குலத்தான், (கீழே) படுக்கை, (படுத்துத் தங்கும்) மனை, (தேவமனையாகிய) கோயில், (முதற்காலத்துக் கோவிலில் நடத்த பெற்ற கல்விச்சாலை, (பலமனைகள் சேர்ந்த) ஊர், (மனையும் ஊருமாகிய) இடம் என்னும் எழு பருப்பொருள்களும் இவற்றுட் பலவற்றை நிலைக்களமாகக் கொண்ட இருபத்திரு நுண்பொருள்களும், பள்ளி என்னுஞ் சொற்குத் தோன்றியுள்ளன. இந் நுண்பொருட் பாகுபாட்டுப் பட்டி வருமாறு:
1. பள்ளம் அல்லது தாழ்வு :
தாழ்வான வீடுகள் அமைந்த சிற்றூர் அல்லது முல்லை நிலத்தூர், முல்லை நிலத்தூர் போன்ற இடைச்சேரி, ஆழிடம்.
2. பள்ளமான வயலில் வேலை செய்யுங் குலத்தார் : பள்ளத்தி, வன்னியன், வன்னியகுலச் சிற்றரசரான குறும்பர்.
3. படுக்கை :
மக்கட் படுக்கை, விலங்கு துயிலிடம், தூக்கம்.
4. மனை (வீடு) :
வீடு, அறை, அரண்மனை, வேலைக்களம், அறச்சாலை, முனிவர் தவநிலையம், சாலை.
5. கோயில் :
கோயில் (பொது), சைன பவுத்தக் கோயில், கிறித்தவக் கோயில், முகமதியர் கோயில் (பள்ளிவாசல்), கல்லறை. கோயில் என்பது அரசன் மனை போன்ற தேவமனை என்றுமாம்.
6. கல்விச் சாலை
7. ஊர் :
நகரம். பள்ளி என்பது ஒரு கோயில் அல்லது அரண்மனையிருப்பத
ுபற்றியும் ஒரு நகரைக் குறிக்கும்.
8. இடம் :
இச்சொற்பொருள் வரிசை ஏரணமுறை தழுவியதாகும். இதில் இறுதியில் வந்துள்ளபொருள், சென்னைப் பல்கலைக்கழகத் தமிழ் அகராதியில் முதலிடம் பெற்றிருத்தல் காண்க, இங்ஙனம் தலை கீழாக மாறியது, மொழி வளர்ச்சிக் காலத்து இலக்கியம் முற்றும், மறைந்தபின் இடைக்காலத்து இலக்கியத்தைப் பற்றுக்கோடாகக் கொண்டு, வரலாற்றுமுறை தழுவமுயன்றதன் பயனே.
இனி, இப்பள்ளி யென்னுஞ் சொற்பொருள் வரிசையை வழுப்பட அமைத்ததோடமையாது, இச்சொல்லை வடசொல்லென்றுங் கூறத் துணிந்துளது சென்னைப் பல்கலைக்கழகச் சொற்களஞ்சியம். இச்சொல் தென்சொல் என்பதை, பள்ளம் அல்லது தாழ்வு என்னும் பொருளை அடிப்படையாகக் கொண்டு, இதனொடு தொடர்புற்ற ஏனைச் சொற்களைக் கண்டு தெளிக. அவையாவன:
பள் - பள்ளம் - பள்ளன் = பள்ளமான வயலில் வேலை செய்பவன்.
பள் - பள்கு - பள்குதல் = பதுங்குதல், பள் - பள்ளை = குள்ளமான ஆட்டுவகை
பள்ளையன் = குள்ளன்.
பள்ளை - பள்ளையம் = உண்கலம்.
பள்ளையம் போடுதல் = தெய்வத்திற்குப் படைத்தல்.
பள்கு - பளகு = குற்றம் (தாழ்வு).
பள் - பண் = நீர்நிலை.
பண் - பண்ணை = குழி, நெற்குத்துமாறு நிலத்திற் பதித்த நடுப்பள்ளக் கல், நீர்நிலை, மரத்திற்கு அடியில் நீர் பாய்ச்ச அமைக்கும் பாத்தி, மரக்கலம், விலங்கு துயிலிடம்.
பண் - பணி, பணிதல் = கீழ்ப்படிதல், பணி = தொண்டு, வேலை, தொழில்.
பணி - பாணி, பாணித்தல் = காலந்தாழ்த்தல்.
பண் - படு = 1. (பெ.) குளம், மடு. 2. (பெ.எ.) இழிவான.
படு - படுகர் = பள்ளம், வயல், மருதநிலம், நீர்நிலை,
படு - பாடு - பாடி = தாழ்வான வீடுகள் சேர்ந்த முல்லை நிலத்தூர் அல்லது இடைச்சேரி.
பாடு - பாடை = கால்கழி கட்டில்.
படு - படை - படைத்தல் = உண்ணுமாறு கீழிடுதல்.
படுத்தல் = தாழக்கிடந்து தூங்குதல்,
படு - படை = படுக்கை, தூக்கம்.
படுதல் = விழுதல், சாதல். படுத்தல் = கொல்லுதல்.
படு - படை = கொல்லும் ஆயுதம் அல்லது சேனை.
படு - படி, படிதல் = அடியில் தங்குதல், தங்குதல், கீழ்ப்படிதல், விழுந்து வணங்குதல், அமுங்குதல், தணிதல், குளித்தல், தூங்குதல்.
இதுகாறுங் கூறியவற்றால், தமிழில் சொற்பொருள் வரிசை # ஏரண முறைப்படிதான் இயலும் என்பதையும், பள்ளி என்பது பள்ளம் அல்லது தாழ்வு என்னுங் கருத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட தூய தென்சொல் என்பதையும், தெற்றெனத் தெரிந்து கொள்க.
வட மொழியில் (சமற்கிருதத்தில்), ளகர மின்மையால், பள்ளி என்னுஞ் சொல் பல்லி என்றும் பல்லீ என்றும் வழங்கும். இவற்றுள் முன்னதற்குச்
1.சிற்றூர்,
2.காடுவாழ் மரபினர் குடியிருப்பு,
3.குடிசை,
4.வீடு என்னும் பொருள்களும்;
பின்னதற்குச்
1.சிற்றூர்,
2.குடிசை,
3.வீடு,
4.நகரம்,
5.ஒரு கூல முகத்தலளவு,
6.சிறு வீட்டுப்பல்லி என்னும் பொருள்களும்; மானியர் உவில்லியம் சமற்கிருத - ஆங்கில அகரமுதலியில் தரப்பட்டுள்ளன.
இவ் இரு சொல் வடிவுகட்கும் வேராகக் காட்டப்பட்டுள்ள சொல் pall (பல்ல்) என்பது, இவ் வேர்ப்பொருளாகக் குறிக்கப்பட்டவை ''போதல்'' (to go) , ''இயங்குதல்'' (to move) என்பன. இவ்வேரைக் குறிக்குமிடத்து, "ஒருகால் பின்வரும் சொற்கட்கு மூலங்காட்டும் பொருட்டுப் ''பல்'' என்னும் வேரையொட்டிப் படைக்கப்பட்டது!" ("invented after ''pal'', prob. to explain the following words") என்று மானியர் உவில்லியம் கூறியிருப்பது கவனிக்கத்தக்கது,
பின்வருஞ் சொற்கள் என்று குறிக்கப் பெற்றவை பல்ல, பல்லக்க, பல்லி, பல்லிக்கா, பல்லீ என்பன, பல் (pal) என்னும் வேர்க்குக் குறிக்கப்பட்ட பொருளும், போதல் (to go) என்பதே.
பல்ல = பெருங்களஞ்சியம், நெற்கூடு.
பல்லக்க = தக்காணத்தில் ஒரு மாவட்டப் பெயரின் பிற்பகுதி.
பல்லிக்கா = சிற்றூர், சிறு வீட்டுப்பல்லி.
பள்ளி என்னும் சொல், பள் என்னும் வேரினின்று திரிந்து பல பொருள்களைக் கொண்டிருப்பினும், சிறப்பாகப் படுக்கையை யுணர்த்து மென்பது, பள்ளிகொள்ளுதல், பள்ளிகொண்டான், பள்ளிகொண்ட பெருமாள், பள்ளியெழுச்சி, பள்ளிமாடம், பள்ளிமண்டபம், பள்ளியந்துலா, பள்ளியம் பலம் முதலிய சொற்களால் அறியப்படும்,
படுக்கை என்னும் கருத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டே பள்ளி என்னுஞ் சொல் முறையே வீடு, கோயில், பள்ளிக்கூடம் முதலிய பொருள்களை உணர்த்தும். இங்ஙனமிருப்பவும், இச் சொல்லை வடமொழியில் அதன் எழுத்து முறைக் கேற்பப் பல்லி என்றும் பல்லீ என்றுத் திரித்துக்கொண்டு போதல் அல்லது இயங்குதல் என்னும் பொருந்தாப் பொருளை அதன் வேர்ப்பொருளாக பொருத்திக் காட்டுவது மட்டுமன்றி, பல்லி என்னும் ஊருயிரிப் பெயரையும் பள்ளி என்னுஞ் சொல்லொடு மயக்கி, அதனையும் வடசொல்லென ஏமாற்றுவது. அறிவாராய்ச்சி மிக்க இவ் இருபதாம் நூற்றாண்டிற்கு எட்டுணையும் ஏற்குமோ? கண்டு தெளிக கடுகளவேனுங் கருத்துடையார்.
- திருச்சிராப்பள்ளித் தமிழ்ச் சங்கம், மணிவிழா மலர், 1958
@#ஐயன்_பாவாணர்...

லெப்பை இசுலாமியர் தமிழ் பட்டம் சாதி திராவிட ஆதரவு கட்டுரை

aathi tamil <aathi1956@gmail.com>	பிப். 22
பெறுநர்: எனக்கு

Mohamed Imran Mohamed Arieef
தமிழர் அடையாள அரசியலில் இஸ்லாமியர்களின் புரிதல்களும் சிக்கல்களும்
---------------------------------------------------------------------------
-----------------
இத்தனை நூற்றாண்டுகளாக இங்கே “தமிழர் அடையாள அரசியல்” என்பது முழுமையாக
தமிழர்நாடு என்று ஒரு எல்லை வகுத்தோ அல்லது இவர்கள் எல்லாம் தமிழர்,
தமிழர் அல்லாதவர் என்று பிரித்தோ இங்கே நடக்கவில்லை. இங்கே
பாண்டியர்களாக, சேரர்களாக, சோழர்களாக தான் தன்னை உணர்ந்து தங்கள்
எல்லைகளை விரிவுப்படுத்த போர் புரிந்து இருக்கிறார்கள்.
தங்கள் நாட்டின் எல்லைகளை விரிவுபடுத்த மாற்றினத்தவர்களுடன் சண்டைகள்
உண்டானதே ஒழிய, நீ வேறு இனம் என்று எவரும் நினைத்து போரிடவில்லை. அதே போல
இங்கே, சாளுக்கிய சோழர்களின் ஆட்சி தொடர்ந்த போது மக்கள் அவர்களை
பிரித்து பார்க்கவில்லை, இயல்பாகவே தன் சமயத்தை பின்பற்றுகிறான் என்றே
எண்ணினார்கள்.
இங்கே சுல்தான்கள் ஆட்சி வீழ்த்தப்பட்டு விஜயநகர பேரரசு உருவான போதும்
இங்குள்ள மக்கள் அவர்களை நம்முடைய சமய வழிபாடு உடையவர்களாக தான்
பார்த்தார்கள்.
இன்றுவரை நாயக்கர்களுக்கும் தமிழ் குடிகளுக்கும் எந்த விதமான மோதல்
போக்குகளோ பிரிவினைகளோ, அவர்கள் தமிழர்கள் இல்லை என்ற தோற்றமோ வந்தது
இல்லை. அவர்களின் ஆட்சி நடந்த போதும் சரி, அதன் பிறகும் சரி அவர்களை
நம்மில் ஒருவராக தான் பார்த்தார்கள்.
தமிழர் என்று யோசிக்கவில்லை என்றாலும், காலம் காலமாக இங்கே தமிழ்
மொழியின் மீது பற்று கொண்டு தான் இருந்தார்கள். அது இங்கு இருப்பவர்களாக
இருந்தாலும் சரி, வெளியே இருந்து வந்த சாமானியர்களாக இருந்தாலும் சரி.
இந்த தமிழ் மொழிப்பற்று எல்லாம் ஹிந்தி திணிப்பின் போது தான்
இந்தியாவிற்கு தெரியவந்தது. அதுவரை நாம் இந்தியர்கள் என்று போராடி
வெள்ளையனை வெளியேற்றி இருந்தோம், ஆனால் ஹிந்தியர்களும் நமக்கு
அந்நியர்களே என்று விளங்க வைத்தார்கள்.
அன்று தான் தமிழ்நாட்டு மக்கள், பிராந்திய அரசியலை நோக்கி
திரும்பினார்கள். அந்த தமிழ் மொழிப்பற்றை சரியாக கையாண்ட திராவிட அடையாள
அரசியல், மொழிப்பற்றை பற்றி மேடை தோறும் பேசியது. அந்த மக்கள் புரட்சியை
தங்கள் வசப்படுத்தி ஆட்சியிலும் அமர்ந்து கொண்டது. அதுவரை பெரியாரின்
கருத்துக்களால் ஈர்க்கப்பட்டு திராவிடர் கழகத்தில் இணைந்தது போல,
பெரும்பான்மையான இஸ்லாமியர்களும் தங்கள் மொழி பற்றின் காரணமாக தேசிய
அரசியலான காங்கிரசில் இருந்து வெளியேறி திமுகவில் முழுவதுமாக தங்களை
ஈடுபடுத்தி கொண்டார்கள்.
அந்த மொழிப்போர் காலக்கட்டத்தில், மா.பொ.சிவஞானம் அவர்களோ அல்லது
சி.பா.ஆதித்தனார் அவர்களோ தமிழ்தேசிய அரசியலை தனியாக மக்கள் முன் எடுத்து
சென்றிருந்தால், இஸ்லாமியர்கள் தமிழர் அடையாள அரசியலில் தங்களை
ஈடுபடுத்தி கொண்டிருப்பார்கள், ஆனால் திராவிட அடையாள அரசியல் தான்
வெற்றிபெற்றது.
தற்போதைய காலக்கட்டத்தில், இஸ்லாமியர்களுக்கு “தமிழர் அடையாள அரசியல்”
என்பதில் வரும் புரிதல்களையும், சிக்கல்களையும் பற்றி விரிவாக பேசுவோம்.
தமிழ்நாட்டில் இஸ்லாமியர்கள் தாய்மொழியாக தமிழ், உருது, மலையாளம்
பேசுகிறார்கள். இங்கே இஸ்லாமியர்கள் வரலாறு என்று எடுத்து கொண்டால், சேர
கடற்கரையோரத்தில் தான் வரலாறு தொடங்குகிறது. ஆரம்ப காலகட்டத்தில் இங்கே
இஸ்லாமிய மார்க்கம் பரவ மிக முக்கிய காரணமே சூபி மதகுருமார்களும்,
அரபு-தமிழ் வணிக உறவு தான்.
அதன் பிறகு, பெரும்பான்மை இஸ்லாமியர்கள் தங்கள் தொழில்களாக கப்பல்
செய்வதையும், அதன் மூலம் குதிரை வணிகம் செய்யவும் ஆரம்பித்தார்கள். இதில்
கப்பல் செய்பவர்களை “மரைக்காயர்கள்” என்றும், குதிரை வணிகம்
செய்பவர்களும், குதிரை வீரர்களையும் “ராவுத்தர்கள்” என்றும் மக்கள்
அழைத்தார்கள். இஸ்லாமியர்களுக்கு இயல்பாக தமிழ் மொழிப்பற்று அதிகமாக
இருந்தது.
ஆகையால், தங்கள் மார்க்க வரலாறுகளை தமிழ் இலக்கிய நடையில் வடிக்க
எண்ணினார்கள். பதினாறாம் நூற்றாண்டில் தான் முதல் பெருங்காப்பியமான
“சீறாப்புராணம்” இயற்றப்படுகிறது. அதற்கு முன் பல இஸ்லாமிய
சிற்றிலக்கியங்கள் இயற்றப்பட்டிருக்கிறது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
பதினைந்தாம் நூற்றாண்டு முதல் பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கம் வரை
தமிழகத்தில் ஆட்சி செய்த நாயக்க மன்னர்களும், தஞ்சை மராட்டியர்களும்
தமிழைப் புறக்கணித்து அவர்களது தாய்மொழியான தெலுங்கையும், மராட்டிய
மொழியையும் வளர்ச்சி பெறச் செய்ததால் அதை தமிழ் மொழியின் “இருண்ட காலம்”
என அழைக்கிறார்கள். ஆனால் அந்த காலக்கட்டத்தில் தமிழ் மொழியில் பல புதிய
இலக்கியப் படைப்புகளையும் மற்றும் புதிய இலக்கிய வடிவங்களையும்
இஸ்லாமியர்கள் அறிமுகப்படுத்தினார்கள்.
இந்த இடைப்பட்ட காலத்தில் இஸ்லாமியர்கள் தான் தமிழ் இலக்கிய சுடரை
அணையாமல் பாதுகாத்தார்கள். இதிலே அவர்கள் தங்களை தமிழர்கள் என்று
உணர்ந்து தான் தமிழ் மொழிக்கு பங்காற்றி இருக்கிறார்கள். இப்படி மொழி
பற்றிலே ஊறி திளைத்த இஸ்லாமியர்களில் உருது மொழியை தாய்மொழியாக
கொண்டவர்களும் உள்ளார்கள். இங்கே திராவிட அடையாள அரசியல் என்பது இங்கு
இருக்கும் இஸ்லாமியர்களிடையே மொழி பாகுபாடு காட்டவில்லை, அப்படி
பிரிக்கவும் இல்லை.
ஆனால், அது எங்களை சிறுபான்மை என்று ஓரங்கட்டியது. தமிழர் அரசியல் எங்களை
பெரும்பான்மை என்றும் மண்ணின் மைந்தர்கள் என்றும் எங்களை
பெருமைப்படுத்துகிறது.
ஆனால், இந்த அரசியல் பேசினால் இங்கே “யார் தமிழர்” என்ற கேள்வி இயல்பாகவே
எழும். தமிழ்நாட்டில் இருக்கும் அனைவரும் தமிழர் என்று தான் இங்குள்ள
பெரும்பான்மை மக்கள் தங்கள் மனதில் நினைத்து கொண்டு இருக்கிறார்கள்.
ஏனென்றால் இந்த தமிழ் சமூகமே காலம் காலமாக குடிகளாக, சாதிகளாக,
சமுதாயங்களாகவே வாழ்ந்து பழக்கப்பட்டவர்கள். அதனால் அவர்கள் இயல்பாகவே
தமிழ் இனம் என்று யோசித்ததே இல்லை.
இங்கு தமிழர் என்ற அடையாளம் “தமிழை தாய்மொழியாக கொண்டவர்களுக்கா?” இல்லை
“தமிழ்நாட்டில் பிறந்தவர்களுக்கா?” அல்லது “தமிழ் சாதிகள் என்று
வரையறுக்கும் சாதிக்காரர்களுக்கு மட்டுமா?” என்று கேள்வி எழுகிறது.
அதனால் தான் இந்த தமிழர் அடையாள அரசியல் என்பதில் “தமிழர் அடையாளம்” யார்
யாருக்கு உண்டு என்பதில் தான் இங்கே பல குழப்பங்கள், சலசலப்புகள்
ஏற்படும்.
இப்போது “தமிழ் சாதிகள் தான் தமிழர்கள்” என்றால் என்ன என்ன சிக்கல்கள்
வரும் என்று பார்ப்போம். வேலூர், சென்னை, திண்டுக்கல் மாவட்டத்தில்
இருக்கும் உருது பேசும் இஸ்லாமியர்களில் பலர் சில நூறு வருடங்களுக்கு
முன் தமிழை தாய்மொழியாக மட்டும் தான் கொண்டு இருந்தனர். இவர்கள் எல்லாம்
ஹைதர் அலி, நவாப் மற்றும் நிஜாம் காலத்தில் அரசு பணிக்காகவும் மார்க்கப்
பணிக்காகவும் உருது மொழியை கற்றனர். அதன் பின்னால் தங்கள் பேசும் மொழியாக
உருது மற்றும் தமிழ் மொழியையும் இணைத்து கொண்டனர். இவர்கள் தான் லெப்பை
என்று அழைக்கப்படுபவர்கள் இவர்கள் உருதுவும் பேசுவார்கள், தமிழும்
பேசுவார்கள்.
இவர்கள் தமிழை தான் தாய்மொழியாக கொண்டிருந்தார்கள் என்பதற்கு உதாரணமாய்
அவர்கள் குடும்ப பெயர்கள் ஆதாரமாய் இருக்கிறது. இன்றும் உருது பேசும்
இஸ்லாமியர்கள் தங்கள் குடும்ப பெயர்களாக நாட்டாமைக்காரர், சின்ன பக்கிர்,
கந்திரிக்காரர்(கந்தக பொடிக்காரர்), ஜல்லடை காரர், ஊசி வீடு, கொட்லு
காரர், ஆணைக்கார், ஏழு பானை மற்றும் பல தமிழ் பெயர்களை தன்னகத்தே
வைத்துள்ளார்கள். மேலும், உருது மொழியே தெரியாத லெப்பை இஸ்லாமியர்களும்
உள்ளார்கள்.
ஆனால் இந்த உருது இஸ்லாமியர்களில் தங்களை தெக்காணி(தக்கினி), சேக்,
செய்யது மற்றும் பதான் என்று அழைத்து கொள்பவர்கள் மட்டுமே வடநாட்டில்
இருந்து இங்கே மார்க்க பணிக்காக இடம் பெயர்ந்தவர்கள் ஆவார்கள். ஆனால்
இந்த பெயர்களோ மொழியோ இஸ்லாமியர்களை பிரித்து விடவில்லை. இதில் எப்படி
நீங்கள் சாதியை வைத்து மொழியை வைத்து தமிழரை அடையாளம் காணப்போகிறீர்கள்.
இப்போது “தமிழை தாய்மொழியாக கொண்டவர்கள்” தமிழர் அடையாளம் தரப்படுவார்கள்
என்று சொல்வார்கள் என்று எடுத்து கொள்வோம். அதில் வரும் சிக்கல்களை
இப்போது பார்ப்போம். இஸ்லாமிய சமூகத்தில் மட்டும் தான் இனப்பாகுபாடு
என்பது கிடையாது. இங்கே சென்னை, வேலூர் தவிர்த்து மற்ற இடங்களில் தமிழ்
இஸ்லாமியர்களும், உருது இஸ்லாமியர்களும் மிகவும் இயல்பாகவே திருமணம்
முடித்து கொள்கிறார்கள்.
கோவை, திருப்பூர் மற்றும் எல்லையோர மாவட்டங்களில் மலையாள இஸ்லாமியர்களும்
தமிழ் இஸ்லாமியர்களும் மணமுடித்து கொள்கிறார்கள். இப்படி இனக்கலப்பு
செய்வதால் ஒருவர் “தமிழர் இல்லாமல் போய் விடுவாரா” மற்றும் என்ன
அடையாளத்தில் அவர் சேர்த்து கொள்ளப்படுவார் என்ற கேள்வியும் முன்
வைக்கப்படுகிறது.
இதுவெல்லாம் “தமிழர் யார்?” என்பதில் வரும் சிக்கல்கள் மட்டுமே.
அதன்பிறகு, நாம் தமிழர்கள் என்று உணர்ந்து வரும்போது, இஸ்லாமியனிடம்
இருக்கும் வழிபாட்டு விழுமியங்களில் “தமிழர் அடையாளம்” என்ற அரசியல்
மூக்கை நுழைக்குமோ என்ற அச்சம் அவர்களுக்கு இயல்பாகவே எழுகிறது. ஐம்பது
ஆண்டுகளாக சிறுபான்மையாக உணர்ந்தவர்களுக்கு எழும் இயல்பான அச்சம் தான்.
மலையாளிகளுக்கு இருக்கும் இன உணர்வு போல் இங்கே வரவேண்டும் என்றால்
அவர்களை போல் வழிபாட்டு விழுமியங்களில் கை வைக்காமல் தமிழர் அடையாள
அரசியலை மேம்படுத்துவது தான் ஒரே வழி.
ஏற்கனவே நசுக்கப்பட்டு, ஒடுக்கப்படுகிற சமூகமாக இஸ்லாமிய சமூகம்
இருக்கிறது. அது போதாது என, மார்க்க விவகாரங்களில் முரண்பாடு உடையவர்களாக
பல இயக்கங்களாக பிரிந்து கிடக்கிறோம். இதில் இனம் என்பது எங்கள்
அனைவரையும் ஒன்றிணைப்பதாக இருந்தால் தமிழர் அடையாள அரசியலை இஸ்லாமியர்கள்
முழுவதுமாக ஏற்றுக்கொள்வார்கள். ஆனால் இந்த அரசியல் எங்களை மேலும் மூன்று
இனமாக பிரித்து வைத்து எங்களுக்குள்ளே கலவரம் உண்டாக்கும் என்றால் இந்த
அடையாள அரசியலை இஸ்லாமியர்கள் புறந்தள்ளிவிடுவார்கள்.
என்னுடைய கருத்து என்பது தமிழர் அடையாள அரசியல் நிச்சயம் தேவை என்பது
தான், ஆனால் அது சரியான நபரால், சரியான கருத்தியல்களால் கவனமாக
கையாளப்படவேண்டும். அது மற்றுமொரு சிவசேனாவிற்கு வழிவகுத்து விட கூடாது
என்பது மட்டுமே இஸ்லாமியர்களுடைய அச்சமாகும். இஸ்லாமியர்கள் எப்போதுமே
தங்களை தமிழர்களாக தான் காலங்காலமாக எண்ணி வருகிறார்கள், ஆனால் அது ஒரு
அரசியலாக விரிவடையும் என்றால் மேற்சொன்ன சிக்கல்கள் இயல்பாகவே எழும்
என்பது தான் சாமானியனாக என்னுடைய கருத்து.
-இறைதாசன் இம்ரான்

Hussain Jaseem
இங்கே பட்டான் முஸ்லிமும்
உருது தமிழ் இரண்டுமே பேசுகிறான்,
அவனும் லெப்பை லிஸ்டில் வருவானா???
உருதுன்னா என்னென்ன தெரியாத லெப்பையும் பட்டானும் ஒன்றா?????
ஏன்யா குழப்பி விடுர

Dharanidharan AP
அடடே...
தேசிய இனம் மதத்தவர மூன்றா பிரிக்குதுனு ரொம்ப கவலையோ...
ஆக, உள்ளுக்குள் மத அரசியலையும் நீட்டிக்க செய்யனும்னு முடிவோ...
சரி அது இருக்கட்டும்..
இயல்பா திருமண உறவு வச்சு இருக்கீங்க, மொழி கடந்து இயங்குறீங்க...
பின்ன எப்படி தமிழ், உருது, மலையாளம்னு தெளிவா தெரிஞ்சு வச்சிருக்கீங்க...
அதுலையும் எங்கங்க திருமணம் உறவு இல்லனு கூட சொல்னீங்க..
ஆக, தமிழர்களுக்கான வரையறையில உங்க மதம் சார்ந்து புதியதா ஒன்னா...

Mohamed Imran Mohamed Arieef
No this was my research taken in major urdu muslim areas.
One simple point from this post is:
*Lebbais are not urdu but they are usually only tamil or tamil-urdu.
But they are marrying casually tamil-urdu muslims.
*All urdu muslims are not tamils
No Debates. Just read again and again

Mohamed Imran Mohamed Arieef
பிரிக்க முடியாத அளவுக்கு அவர்கள் திருமண உறவுகள் இருக்கு தரணி.
அவர்கள் முழுவதும் தமிழ் என்பதால் தான் அப்படி உறவு செய்து கொள்கிறார்கள்.
தக்கினிகளோ பத்தான்களோ அவர்களுடன் திருமண உறவு வைத்து கொள்வது இல்லை,
இவர்கள் தான் உருது முஸ்லிம்கள்.
பதிவை நன்றாக படித்தால், உங்கள் வரையறை இங்கே பொருந்தாது என்பது தான் என் பதிவே..

Dharanidharan AP
இத்தனை காலம் தெளிவா பேசிகிட்டு இருந்தாரு...
இப்ப ஏன் குழப்பத்த தொடங்குறாரு...
-
கோவைல இருந்து திரும்பி வர்ரேன்னு ஒருத்தரு பதிவு போட்டு இருந்தாரு..
அந்த கோவை சந்திப்பு பின்னணியோ...

Dharanidharan AP
"மலையாள" இடத்தின் பெயரா "கேரளா" இடத்தின் பெயரா ??
நான் கேட்டதுக்கு பதில சொல்லுங்க சாரே..
மரைக்காயர் , ராவுத்தர்ல வராத பிரச்சனை இங்க ஏன் வருது...
அப்ப அத கூட்டு சாதினு சொல்றதுல என்ன பிரச்சனை..
கூட்டு சாதி பற்றி கேள்விபட்டதே இல்லையா..
பட்டம், குலம்னு சாதி ஒன்றிணைய பார்த்தது இல்லையா ?

Mohamed Imran Mohamed Arieef
இங்க தமிழ் உருது வை பிரிக்க ஒரு பட்டமும் உள் பிரிவும் இல்லையே??